Odmierzam sekundy niepewnymi uderzeniami serca.
Tak cicho w mym świecie. Pustka.
Nawet cień gdzieś odszedł spłoszony, obojętny.
A czas tak płynie jakby ustał.

Wciąż w głowie myśli, które tak mnie bolą.
Jestem winna, wciąż psuję, wypuszczam z rąk szczęście..
Ciebie mi mało. Mam niedobór Ciebie.
Przyjdź i mnie przytul. Ja nie chcę nic

Krzyczała do niego przez pół świata,
Że rani jej serce, choć nieświadomie.
Tysiące znaków mu przesyłała
Prosząc, o choć jeden ukłon rzęs.

On jej nie widział. Wolał nie widzieć.
W końcu coś, o czym się nie wie
Nie tarmosi myśli przed snem,
Nie domaga się wyrzutów sumienia.

Gdyby wiedziała, że to nic nie jest warte
Już dawno